เทคนิคการประมงซีน การใช้และผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

สงสัย ว่า มี น้ํา มาก มาย ที่ มี เครือ ข่าย ใหญ่ ใหญ่ เปล่ง ออก อย่าง เงียบ ๆ เหมือน กระเป๋า ที่ ไม่ เห็น ได้ โดย ล้อม รอบ หมู่ ปลา ด้วย ความ ละเอียด ที่ น่า สนใจภาพที่ชัดเจนนี้สะท้อนถึงความสําคัญของการตกปลาด้วยเครือ, วิธีการประมงที่ได้รับเกียรติและใช้อย่างแพร่หลายที่มีบทบาทสําคัญในการประมงโลก เนื่องจากวิธีการปฏิบัติงานที่โดดเด่นและประสิทธิภาพสูง

เครือจับปลาคือเครือจับปลาขนาดใหญ่ โดยปกติเป็นรูปสี่เหลี่ยมหรือกลม โดยมักมีปลายปลากลางการจับปลาเป้าหมายในเขตของเขตของมัน ก่อนการยืดเครือเพื่อรักษาการจับการดําเนินงานของเครือ Seine โดยทั่วไปต้องใช้เชือกยาวสองเส้นหรือมากกว่า เพื่อเคลื่อนไหวและควบคุมการเคลื่อนไหวของเครือ, ทําให้สามารถจํากัดพื้นที่เป้าหมาย.

จากวิธีการปฏิบัติงานและกรณีการใช้งาน เครื่องจับปะปนมมักจะแบ่งออกเป็น 2 ประเภท

วิธีการประมงชายฝั่งนี้ทํางานในน้ําใกล้ชายฝั่งที่ไม่ลึก ผู้ประมงใช้เครือจากชายฝั่งหรือเรือเล็ก ๆ เพื่อสร้างช่องครึ่งวงกลมหรือทรงโค้งแล้วดึงเชือกด้วยมือ เพื่อดึงเครือช้าช้าไปหาฝั่ง, การจับปลาที่ล้อมรอบ ปลาบานหาดโดยทั่วไปต้องใช้อุปกรณ์กลไกอย่างน้อยและให้การทํางานที่ค่อนข้างง่ายถึงแม้ว่าประสิทธิภาพของพวกเขาอาจได้รับผลกระทบอย่างสําคัญจากน้ําท่วมและภูมิทัศน์ชายฝั่ง.

วิธีการนี้ใช้ในน้ําลึกกว่า โดยใช้เรือวางเครือ เพื่อสร้างรังที่ครบครันเครื่องลวดหรืออุปกรณ์กลไกอื่น ๆ จากนั้นดึงเชือกเพื่อขัดเครือและมุ่งเน้นปลาในปลายปลาหน่วยงานการประกอบงานของเรือ

ขั้นตอนการประมงแบบมาตรฐานโดยทั่วไปประกอบด้วยขั้นตอนลําดับต่อไปนี้:

• การเลือกเว็บ:การระบุสถานที่ประมงโดยพิจารณาพฤติกรรมและรูปแบบการกระจายพันธุ์เป้าหมาย โดยมักเน้นพื้นที่รวมตัว เช่น เส้นทางการอพยพหรือพื้นที่เลี้ยง
• ค่าใช้จ่าย:การปล่อยเครือข่ายจากฝั่งหรือเรืออย่างมียุทธศาสตร์ เพื่อสร้างรั้วที่มีประสิทธิภาพ โดยให้ความสนใจอย่างละเอียดต่อทิศทางและความเร็วในการใช้
• รอบล้อม:ค่อย ๆ ยืดเครือโดยดึงเชือก โดยยังคงความยืดหยุ่นและความเร็วที่เหมาะสม เพื่อป้องกันปลาไม่หนี
• การลาก:การเอาเครือคืนอย่างรอบคอบ เมื่อเข้มข้นพอที่จะทําให้ปลามุ่งเน้นในปลายปลา โดยให้ความสนใจต่อความสมบูรณ์แบบของเครือและสวัสดิการของปลา
• การลด:การสกัดปลาเพื่อแยก, ทําความสะอาด และอนุรักษ์

เครือข่ายซีนพิสูจน์ว่ามีประสิทธิภาพในสภาพแวดล้อมน้ําที่หลากหลาย

• น้ําในประเทศ:ใช้กันทั่วไปในทะเลสาบและแม่น้ําสําหรับสายพันธุ์น้ําหวานหลายชนิด
• น้ําทะเล:ใช้อย่างแพร่หลายในภูมิภาคชายฝั่งและชั้นชั้นทวีปสําหรับสายพันธุ์ทะเลจํานวนมาก

ขณะที่ความลึกในการใช้งานโดยทั่วไปยังคงอยู่ใน 500 เมตร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเน้นอยู่ในพื้นที่ชั้นชั้นทวีป ปารามิตรการใช้งานเฉพาะอย่างยิ่งขึ้นอยู่กับประเภทของเครือข่ายและการกระจายพันธุ์เป้าหมาย.

เครือข่ายซีนจับปลาหลายประเภทได้อย่างมีประสิทธิภาพ

• ประเภทที่อยู่ใต้ดิน:ปลาที่อาศัยอยู่บนพื้นทะเล เช่น ปลาแคด, ปลาฟลันเดอร์, และปลาฮาลิบูท
• สัตว์เรื้อรัง:ปลากลางน้ํารวมถึงซาร์ดินส์, เฮลิง และปลาทูน่า, แม้ว่าเครือข่ายซีนจะแสดงประสิทธิภาพเฉพาะสําหรับสายพันธุ์ที่อยู่ใต้ดิน.

ความต้องการของอุปกรณ์แตกต่างกันอย่างมากตามประเภทของเรือ

ต้องการอุปกรณ์ขั้นต่ํา โดยทั่วไปเรือขนาดเล็กสําหรับการใช้งานและนําสายมือโดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยไม่มีเครื่องจักรชั้นพิเศษ

ต้องการเรือที่เชี่ยวชาญที่มี:

• ลินช์:สําหรับการลากเชือกและการขัดเครือข่าย
• กลองเชือกสําหรับการเก็บและบริหารสายเชือกขนาดใหญ่
• พลังงานบล็อก:อุปกรณ์ช่วยกลสําหรับการเก็บเครือข่ายเพื่อลดแรงงานมือ

เรือป่าป่าสมัยใหม่ มีระบบการนําทาง การตรวจจับ และการควบคุมที่ทันสมัยมากขึ้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความปลอดภัย

ขณะที่มีประสิทธิภาพสูงสําหรับการผลิตอาหารทะเล การประมงด้วยเครือข่ายปะทะมีผลต่อสิ่งแวดล้อม

• การจับโดยเฉพาะ/การโยน:สัตว์ที่ไม่ใช่เป้าหมาย สัตว์เยาวชน หรือสิ่งมีชีวิตในทะเลที่ถูกจับบ่อย ๆ พร้อมกับสายพันธุ์เป้าหมาย มักถูกโยนทิ้ง ทําให้ทรัพยากรสูญเสียและทําลายระบบนิเวศ
• ขนาด Mesh เล็กเกินไป:การดําเนินงานบางครั้งใช้เครือข่ายขนาดเล็กเกินไปเพื่อเพิ่มการจับ ส่งผลให้การจับปลาเยาวชนที่สําคัญ ซึ่งคุกคามความยั่งยืนของประชากร
• การทําลายที่อยู่อาศัยชายฝั่ง:การใช้เครือข่ายปลูกปลาใกล้ชายหาด อาจทําลายที่อยู่อาศัยบนพื้นทะเล และส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตบนพื้นทะเล

เพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและส่งเสริมการประมงที่ยั่งยืน มีกลยุทธ์หลายอย่างที่พิสูจน์ว่ามีประสิทธิภาพ

• การจัดการประมงที่เสริมการนํามาใช้ปริมาณปริมาณการประมงและปริมาณการประมงที่มีหลักวิทยาศาสตร์ เพื่อรักษาประชากรปลาที่แข็งแรง
• เทคโนโลยีการประมงแบบเลือกการพัฒนาและนํามาใช้เครือข่ายจับปลาด้วยกลไกการหลบหนีเพื่อลดการจับปลาโดยตรง
• กติกาขนาด Mesh:การบังคับใช้ข้อบังคับขนาดตาข่ายขั้นต่ํา เพื่อปกป้องปลาหนุ่ม
• การติดตามสิ่งแวดล้อมการประเมินผลกระทบการประมงอย่างเป็นประจํา ด้วยมาตรการฟื้นฟูระบบนิเวศ
• ความรู้ของประชาชนการศึกษาชาวประมงและชุมชนเกี่ยวกับการดูแลสิ่งแวดล้อมเพื่อการอนุรักษ์ทรัพยากรร่วมกัน

ในฐานะวิธีการประมงที่สําคัญในการสนับสนุนความมั่นคงทางอาหารของโลก การประมงด้วยเครือข่ายจับปลาสามารถลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมได้อย่างน้อยและความตระหนักถึงสิ่งแวดล้อม.