Vissentechnieken op de Seine Gebruik en milieueffecten

Stel je een uitgestrekt waterbeeld voor waarin een enorm net zich stilletjes ontvouwt als een onzichtbare zak, die met opmerkelijke nauwkeurigheid scharen vissen omringt.Deze levendige afbeelding geeft de essentie van zeennetvisserij weer, een gerenommeerde en veelgebruikte visserijmethode die door haar unieke operationele aanpak en hoge efficiëntie een cruciale rol speelt in de wereldwijde visserij.

Een zeennet is een groot visnet, meestal rechthoekig of cirkelvormig, dat vaak een centrale vishoek heeft.het vangen van doelvisscholen binnen zijn grenzen voordat het net wordt gespannen om de vangst te beveiligen;Voor de exploitatie van de Seine-netten zijn in het algemeen twee of meer lange touwen nodig om de beweging van het net te manoeuvreren en te controleren, waardoor een bepaald gebied kan worden afgesloten.

Op basis van operationele methoden en gebruiksscenario's vallen zeegatten voornamelijk in twee categorieën:

Deze kustvisserijmethode wordt toegepast in ondiepe wateren in de buurt van de kust.trek dan handmatig de touwen om het net geleidelijk naar het land te trekkenHet strandnet vereist meestal minimale mechanische apparatuur en biedt een relatief eenvoudige bediening.Hoewel hun effectiviteit aanzienlijk kan worden beïnvloed door getijden en kusttopografie.

Deze methode wordt in diepere wateren gebruikt en houdt in dat schepen netten inzetten om volledige omheiningen te vormen.Winkels of andere mechanische apparaten trekken dan de touwen om het net strakker te maken en de vissen in de vis te concentrerenDe scheepszwergen dekken grotere gebieden met een grotere efficiëntie, maar vereisen gespecialiseerde schepen en uitrusting.

De standaard vangstprocedure voor zeegnetten omvat meestal de volgende opeenvolgende stappen:

• Site selectie:Identificatie van vislocaties op basis van het gedrag en de verspreidingspatronen van de doelsoorten, vaak met de nadruk op aggregatiegebieden zoals migratieroutes of voedingsgebieden.
• Netto-inzet:Strategisch loslaten van het net van de kust of het vaartuig om een effectief omhulsel te vormen, waarbij zorgvuldig aandacht wordt besteed aan de richting en snelheid van de inzet.
• Omcirkelen:Het net geleidelijk aan strakker maken door touwen te trekken terwijl de juiste spanning en snelheid worden gehandhaafd om te voorkomen dat de vissen ontsnappen.
• Vervoer:Het net zorgvuldig ophalen wanneer het voldoende is gespannen om de vissen in de vis te concentreren, met aandacht voor de integriteit van het net en het welzijn van de vissen.
• Uitladen:De vangst voor sortering, reiniging en conservering halen.

Seine-netten zijn effectief in verschillende wateromgevingen:

• Binnenwateren:Meestal gebruikt in meren en rivieren voor verschillende zoetwatersoorten.
• Zeewateren:Veel gebruikt in kustgebieden en op het continentaal plat voor talrijke mariene soorten.

Hoewel de operationele diepte over het algemeen binnen 500 m blijft, vooral in gebieden op het continentaal plat, zijn de specifieke gebruiksparameters afhankelijk van het nettype, de afmetingen, de mate van gebruik en de mate van de verwerking.en verspreiding van de doelsoorten.

De Seine-netten vangen effectief meerdere viscategorieën:

• Soorten op de bodem:Bottom-dwelling vissen zoals kabeljauw, flounder, en halibot.
• Pelagische soorten:Midwatervissen, waaronder sardines, haring en tonijn, hoewel zeennetten bijzonder doeltreffend zijn voor demersale soorten.

De uitrustingsbehoeften verschillen aanzienlijk per soort zeegroef:

Het vereist minimale uitrusting, meestal kleine boten voor de inzet en voornamelijk handmatig touwtrekken zonder gespecialiseerde dekmachines.

Er is behoefte aan gespecialiseerde vaartuigen die zijn uitgerust met:

• Winches:Voor het trekken van touwen en het strekken van netten.
• Drums met touw:Voor het opslaan en beheren van uitgebreide nettouwen.
• Stroomblokken:Mechanische hulpmiddelen voor het ophalen van netten om de handarbeid te verminderen.

Moderne zeevaartuigen hebben steeds meer geavanceerde navigatie-, detectie- en besturingssystemen om de efficiëntie en veiligheid te verbeteren.

Hoewel zeevruchten zeer effectief worden geproduceerd, heeft de vangst met zeegnetten potentiële gevolgen voor het milieu:

• Bijvangst/afgooien:Niet-doelsoorten, jongeren of mariene organismen die vaak naast de doelsoorten worden gevangen, worden vaak weggegooid, waardoor middelen worden verspild en ecosystemen worden beschadigd.
• Te kleine maasgroottes:Sommige activiteiten maken gebruik van te kleine vismaskers om de vangsten te vergroten, wat leidt tot een aanzienlijke vangst van jonge vissen die de duurzaamheid van de populatie bedreigt.
• Verstoring van de kustgebieden:Het gebruik van netten in de buurt van de kust kan de leefgebieden van de zeebodem beschadigen en bentische organismen aantasten.

Om milieueffecten te beperken en duurzame visserij te bevorderen, zijn verschillende strategieën doeltreffend:

• Verbeterd visserijbeheer:Het invoeren van wetenschappelijk onderbouwde vangstquota en visserijintensiteitsbeperkingen om gezonde visbestanden te behouden.
• Selectieve visserijtechnologieën:Ontwikkeling en invoering van zeegaten met ontsnappingsmechanismen om bijvangst te verminderen.
• Reglement voor de maasgrootte:Het handhaven van de vereisten inzake de minimale maasgrootte ter bescherming van jonge vissen.
• Milieubewaking:Regelmatige beoordeling van de gevolgen van de visserij met tijdige maatregelen voor het herstel van het ecosysteem.
• Bewustmaking van het publiek:Het onderwijzen van vissers en gemeenschappen over milieubeheer voor collectief behoud van hulpbronnen.

Als een essentiële visserijmethode ter ondersteuning van de wereldwijde voedselzekerheid kan de ecologische voetafdruk van de zeegnetvisserij worden geminimaliseerd door middel van technologische innovatie, verantwoord beheer,en ecologisch bewustzijn de duurzaamheid van de mariene hulpbronnen voor toekomstige generaties te waarborgen.