December 11, 2025
در امتداد خط ساحلی وسیع استرالیا، کشتی های ماهیگیری بی شماری شب و روز کار می کنند و عملیات آنها توسط مجموعه ای از شبکه های ماهیگیری تخصصی پشتیبانی می شود.به عنوان موثرترین روش ماهیگیری در آب های استرالیا، طراحی شبکه ها به طور مستقیم بر استفاده پایدار از منابع دریایی تأثیر می گذارد. با این حال، انواع مختلف شبکه ها اثرات مختلف زیست محیطی را ایجاد می کنند و یک چالش حیاتی را ارائه می دهند:چگونگی حفظ بهره وری ماهیگیری در حالی که به حداقل رساندن آسیب به اکوسیستم های دریاییاین گزارش انواع اصلی شبکه های استرالیا، مکانیسم های عملیاتی، کاربردهای آنها و پیامدهای زیست محیطی را بررسی می کند، در حالی که استراتژی های توسعه پایدار ماهیگیری را بررسی می کند.
شبکه های ماهیگیری مدرن، که عمدتاً از فیبرهای مصنوعی مانند نایلون تک رشته ای برای شبکه های شاخه ای یا پلیمر های تراخته شده برای شبکه های ماهیگیری ساخته شده اند، ستون فقرات صنعت ماهیگیری استرالیا هستند.این ابزارها با طراحی هوشمندانه به گونه های مختلف هدف و محیط های آبی از طریق چندین دسته کلیدی تطبیق می یابند:
تمام شبکه ها شامل اجزای اساسی هستند: خطوط شناور اصلی برای مدیریت شناوری، خطوط پیشروی پای با غرق کننده های وزن شده،و نسبت شناور به غرق کننده با دقت متعادل که تعیین می کند که آیا شبکه ها در سطح کار می کنند، سطح وسط آب، یا سطح بنتیک.
این شبکه ها از رفتار جمع آوری ماهی های پلاژیک از طریق تکنیک های محاصره استفاده می کنند. نوع جیب کیف بر ماهیگیری جنوب استرالیا برای گونه هایی مانند sardines استرالیا، جک ماکرل تسلط دارد.,این شبکه ها به اندازه کافی شناور هستند تا از صید پیش بینی شده پشتیبانی کنند، این شبکه ها دارای بخش های تقویت شده "bunt" هستند که ماهی ها در طول بازیابی متمرکز می شوند.
عملیات های پرسه به طور معمول مدارس را از طریق تشخیص بصری، نظارت هوایی یا سونار پیدا می کنند. کشتی ها شبکه های خود را در اطراف مجموعه های شناسایی شده مستقر می کنند.پس از آن، پیش از انتقال ماهیچه ها از طریق پمپ ها یا شبکه های غوطه ور، خطوط کیف را برای بستن کف شبکه محکم می کنند.ماهی تن ماهی جنوبی از طریق دستکاری تخصصی منتقل می شود به قفس های کشویی برای انتقال به سواحل و پس از آن برای آبپاشی.
این شبکه ها با بال های گسترده و مناطق بازداشت مرکزی مشخص می شوند. این شبکه ها از رفتار اجتناب از ماهی ها در جهت اشیاء در حال حرکت برای هدایت اهداف به مناطق گرفتن استفاده می کنند. چندین نوع عملیاتی وجود دارد:
در سطح کشور برای ماهی های ماهی، ماهی کباب، ماهی سالمون استرالیا، و ماهی قند استفاده می شود، این سیستم های عملیاتی در ساحل ترکیب قرار دادن طناب عمودی با استفاده از شبکه موازی را ترکیب می کنند.وسایل نقلیه، یا تراکتورها گله های ماهی را به سمت جیب های تقویت شده در ساحل می برند.
روش اصلی استرالیایی مبتنی بر قایق، روی قفسه های قاره ای تا عمق 150 متر برای ماهی های صاف، کباب و صخره ها کار می کند.طرح های تغییر یافته تماس با پایین شامل طناب های وزن شده است که 40 برابر طول شبکه را گسترش می دهد، با بازیابی با کمک حرکت کشتی و وینچ های محرک.
شبکه های کششی این تکنولوژی را برای ماهی های آب کم و ماهی های آب کم استفاده می کنند، در حالی که شبکه های ماهی های رودخانه ای از شبکه های ظریف تر برای صدف های استوارین استفاده می کنند.شبکه های لامپارا ابزار مخصوصی هستند که برای sardines و anchovies طراحی شده اند، اغلب با جذب نور شبانه استفاده می شود.
به عنوان پیشرفته ترین روش ماهیگیری در استرالیا، تراول ها در محدوده های عمق از مناطق ساحلی تا دشت های عمق 1600 متری کار می کنند. اجزای کلیدی شامل:
این سیستم های سخت، که در ماهیگیری میگو های مدرسه ای کوئینزلند استفاده می شوند، از صفحه های پایانی فولادی خم شده برای حفظ بازیهای عمودی ثابت استفاده می کنند.ساده بودن آن ها برای محیط های محدوده ای از رودخانه مناسب است که در آن ابزار بزرگتر غیر عملی است.
سیستم های ماهیگیری پایینی استرالیا گونه هایی از نارنجک آبی گرفته تا ماهی های گرمسیری را جمع آوری می کنند.نسخه های اصلاح شده برای خرچنگ ها، تجهیزات زمین را حذف می کنند در حالی که زنجیره های چرک زدن را برای شستشوی کرستاس های دفن شده در خود جای می دهندپیکربندی شبکه های چندگانه بر روی چوب های طولانی به حداکثر رساندن بهره وری در ماهیگیری های شمالی کمک می کند.
سيستم هاي خاصي درياچه اي به جمعيت هاي تخم گذاري گرانادير آبي و طعمه سرخ هدف قرار مي دهند که بدون تماس با قعر دريا از طريق حفظ دقيق عمق عمل مي کنند.متغیرهای نیمه پلاژیک برای ماهیگیری ماهی های بالینی شمالی.